เรื่องเหี้ยๆ (?)

posted on 20 Sep 2011 17:36 by whoaskyou

 

      สำหรับพวกเรา คนเหนือนั้น จะว่าไป ก็คุ้นปากคุ้นคอกับคำๆนี้พอสมควร (และแวบแรกที่ได้ยินจะไม่ได้ระคายหูอะไรกับมันด้วยนะ) นั่นก็คือ คำว่า  HIA นั่นเอง

 

      ยะก็ไม่ทราบว่า แท้จริงแล้ว มันควรจะเขียนว่า “เหี้ย” หรือ “เฮี่ย” หรืออะไร เพราะคำเมืองเรา ไม่ได้เขียนแบบตายตัวตามรูปแบบได้ด้วยอักษรไทยนี่นะ แต่ถ้าเทียบกับคำที่ออกเสียงเหมือนกันและแปลเอาจากความหมายแล้ว

      ฮัก = รัก, ฮอด = รอด, ฮ่วม = ร่วม ...  ก็อาจจะพอคาดเดาเอาได้ว่า ฮ.นกฮูก อาจจะออกเสียงตามภาษากลางได้เป็น ร.เรือ เพราะงั้น HIA ของยะก็คงจะเขียนได้ว่า “เฮี่ย” ละมั้ง? (ระคายตาน้อยลงเนอะ)

 

      แต่เมื่อมาดูคำอื่นๆอาทิเช่น ฮอม = ออม ก็ให้เกิดความสงสัยว่า จริงๆแล้ว มันจะใช่ ร.เรือจริงหรือเปล่า เพราะคำว่า เฮี่ย ของเรานั้น มันคงจะออกเสียงเป็น เรี่ย แน่ๆ

 

 

ซึ่งก็คือความหมายหากเราแปลแบบตรงตัวล่ะนะ

 

 

      เฮี่ย... หมายความว่า เรี่ยราดแน่ๆ ยะจำไม่ผิดหรอก ทั้งยังมี กลุ่มคำที่บรรยายภาพความ เฮี่ย เอาไว้อีกหลายคำด้วย ยกตัวอย่างซักนิดซักน้อย

 

คำแรก

เฮี่ยหาย – ยายหยาด:   แปลว่า กระจัดกระจายแผ่หลาไปทั่วสารทิศ

      เวลาได้ยินคำนี้ทีไร จะนึกถึงภาพที่เคยเห็นตอนเด็กๆ เป็นภาพมอเตอร์ไซค์ คาวา GTO ที่บรรทุกเข่งใส่มะนาวรัดยางรัดของสำหรับมอเตอร์ไซค์ (ที่มีตาขอสีดำๆสองข้างน่ะ นึกออกมั๊ย) มันล้มคว่ำหน้าตลาด

 

      คำว่า เฮี่ยหายยายหยาด ก็คือ มอเตอร์ไซค์ไปทาง คนไปทาง เข่งไปทาง ส่วนมะนาวในเข่งก็...  เฮี่ยฟึ้น เลยค่ะ

 

      นอกจากนี้ เฮี่ยหายยายหยาด ยังอาจจะแปลได้ว่า เรี่ยร่ายรายทาง ได้อีกด้วยนะ แบบว่า ผู้ชายคนนี้มีเมียแบบ เฮี่ยหายยายหยาด เรี่ยร่ายรายทางไปตามแต่ทิศที่เขาไป (ยังกะคนขับรถบรรทุกหรือเซลล์ขายยาเลยเนอะ)

 

คำที่สอง

เฮี่ยจ้าดลาด: แปลว่า หล่นกระจายเรี่ยราด หรือหล่นลงไปกอง ไรเงี๊ยะ

      ใช้ได้กับทั้งคนทั้งของ อาทิเช่นมอเตอร์ไซค์คันเมื่อกี้ ถ้ามันบรรทุกอย่างอื่นมาที่ไม่ใช่มะนาว อาจจะเป็นรองเท้า หรืออะไร และมอไซค์ไม่ได้ล้มแรง แค่เอารถไม่อยู่ ทรุดลงกับพื้น มันก็จะแค่ เฮี่ยจ้าดลาด ไม่ได้ เฮี่ยหายยายหยาด อย่างที่ยะเห็น (และฝังใจ....  กุจะไม่ขี่มอไซค์เด็ดขาด บรื๋อว์...)

 

คำที่สาม

เฮี่ยลุ่มตีน: แปลว่า รูดลงไปกองอยู่ที่ตีน หรือแบบวัยรุ่นหน่อยก็คือ ห่วยสุดตีน นั่นเอง

ไม่ต้องยกตัวอย่างละมั้งนี่อันนี้ ฮ่าๆๆ  Embarassed

 

 

      นั่นแหละ...  ได้ยินอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน พูดเองก็วันละหลายครั้งอยู่ ดังนั้น ครั้งแรก เมื่อได้ยินคำนี้ ในความหมายอื่น (และสะกดอย่างอื่นด้วย) เลยไม่ได้สนใจมากนัก เพราะใจก็คิดว่า ไม่ได้ ”หยาบคาย” นี่หว่า แล้วพวกผู้ใหญ่จะห้ามพูดไปทำไม ทำไมพูดแล้วต้องตบปาก   แอร๊ย..กระแดะ  ชิส์ๆ Surprised

 

      มาจนวันนี้ได้ยินลูกตัวเองพูด ก็ยังไม่คิดอะไร ถึงตอนนี้จะรู้แล้วว่า ไอ้เด็กสองคนนี่ ไม่มีทางใช้ในความหมายเดียวกับยะแน่ๆ ยะก็ไม่ได้ตกอกตกใจอะไร เพราะพวกมันไม่ได้หัวเท่ากำปั้นแล้ว จะ เฮี่ย หรือ เหี้ย ก็แล้วแต่มันเถอะ

 

      ฟังดูเป็นแม่ที่สปอยล์ลูกพอสมควร ... ก็แล้วแต่จะคิดล่ะเนอะ แต่ว่า สำหรับบ้านยะ คำสบถสาบานถือเป็นเรื่องที่ยอมรับได้ตราบเท่าที่เลือกคนใช้ด้วยถูกกาลเทศะ ก็ถ้ามา “เหี้ย !” ใส่ยะ ใส่ทิม ใส่เอ็มมี่ หรือใส่พ่อมัน ก็คงต้องมีฟาดกันบ้าง แต่กับรุ่นเดียวกันทางโทรศัพท์ ก็ไม่น่าเป็นไรนี่นา เนอะ?

 

 

 

ว่ากันไป...  พักเรื่องนั้นไว้ แล้วมาฟังนิทาน เรื่องเหี้ยๆ กันบ้างดีกว่า

 

      เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเหี้ยตัวหนึ่ง อาศัยอยู่ในสวนลุมมาเป็นเวลาพอสมควร (หรือจะเกิดในนั้นซะก็ไม่รู้) กับเพื่อนฝูงหมู่คณะ อย่างมีความสุข (?)

 

      แต่ไม่รู้เพื่อนฝูงญาติพี่น้องของเหี้ยตัวนี้ เค้าหากินกันยังไง อาจจะต้องกระเสือกกระสน แก่งแย่งกันพอสมควร เนื่องจากรอบๆสวนลุมก็อย่างที่เห็น ถนนทั้งนั้น หาใช่หนองน้ำ แหล่งอาหารของเหี้ยแต่อย่างใดไม่ อาหารจึงไม่น่าจะเพียงพอกับประชากรเหี้ยที่นับวันมีแต่จะเพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น และก็เพิ่มขึ้น เนื่องจากไม่มีใครคิดจะล่ามันไปทำอะไร   

 

      อยู่มาวันหนึ่ง เหี้ยตัวนี้ก็ไม่รู้คิดยังไง ไปงับเอาตูดเต่าตัวหนึ่งเข้า ชะรอย มันจะผยองจัดในความแข็งแกร่งของกรามตัวเอง หรือไม่ก็หิวจัด พอเจออะไรที่เคลื่อนไหว กุกะแดกให้หมดก็ไม่ทราบได้ ... นั่นแหละ เขี้ยว หรือฟันส่วนหนึ่งของมัน ก็เลยเฉาะกระดองเต่า แล้วก็ติดแหง็กอยู่อย่างนั้น

 

      ไอ้เต่ามหาซวยที่โดนเหี้ยงับตูดก็คงตกใจมาก ขี้หดตดหาย รีบว่ายตาลีตาลานลงน้ำไป ข้างไอ้เหี้ยตัวนี้ก็ไม่ยอม เนื่องจากไหนๆก็อุตส่าห์งับแล้ว ก็อยากจะกินไปด้วยเลยในคราวเดียวกัน แถมเหี้ยนั้น จะว่าไป มันก็ไม่ได้หายใจทางเหงือกซะหน่อย (เหี้ยมีปอดและหลอดลมนะจ๊ะเด็กๆ) ขืนโดนลากลงน้ำทั้งๆถ่างปากอยู่อย่างนี้มีหวังจมน้ำตายอ่ะดิ มันทั้งคู่ก็เลยยื้อยุดฉุดกระชากกันอยู่อย่างนั้นเป็นนานสองนาน

 

      จนเมื่อเวลาผ่านไป อิเต่านั่น มันโดนงับทางตูด ปากก็เลยยังกินอะไรๆได้ตามปกติ อาจจะผอมโซอยู่ซักหน่อย เพราะไอ้เหี้ยนี่มันถ่วงน้ำหนักอยู่ จะไปไหนก็ไปไม่สะดวก แต่อย่างน้อยก็ยังหายใจได้ กินได้ ด่าได้ (อ๊ะ!! อันนั้นมันกรูนี่หว่า) แต่เหี้ยตรงบั้นท้ายนี่สิ ที่ใกล้จะตายเต็มที เนื่องจากเอาเขี้ยวออกจากกระดองไม่ได้ ถึงตอนนี้มันจะล้มเลิกความคิดที่จะกินเต่าแล้วก็เถอะ

 

ผ่านไปราว 1 สัปดาห์ เหี้ยก็ตายคาหลังเต่า (ไม่ได้ตายคาอกนะจ๊ะ)

 

ผ่านไปราว 1 เดือน เหี้ยก็เหลือแต่หัว

 

ผ่านไปราว 1 ควาเตอร์ ถึงจะมีลุงภารโรงคนหนึ่งเค้าสังเกตว่า ทำไมเต่าตัวนั้นมันถึงมีกระดองแปลกๆยาวๆกว่าเต่าตัวอื่นเค้า

 

      3 เดือนผ่านไป อิเต่าตัวนั้น มันถึงได้เป็นอิสระจากเหี้ยนั่น เนื่องจากลุงภารโรงแงะหัวกะโหลกที่ทุกชิ้นส่วนยังเชื่อมต่อเป็นหัวเดียวกันออกจากหลังให้ ...  เข้าใจว่าแผลคงใหญ่ แต่โชคดีที่มันไม่ได้เฉาะลึกถึงเนื้อ แผลเลยไม่เน่าไม่อะไร ไม่งั้นคงได้ตายคู่

 

ส่วนเหี้ยตัวนั้น ก็ตายไปทั้งยังงั้นแหละ

 

      นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เกิดเป็นเหี้ยในสวนลุม ไม่ควรริจะแดกเต่า... หิวยังไงก็ให้เล็งแต่นกพิราบไว้ ไม่งั้นก็จะเป็นแบบนี้

 

จบดีกว่า....  ไม่รู้จะเขียนไรต่อแระ 

Comment

Comment:

Tweet

embarrassed ผมอยากรู้ว่าพี่เขียนขึ้นได้ไงแต่ก็มัน

#17 By ร็อก (103.7.57.18|125.25.84.52) on 2012-08-16 22:03

jfjffjfjjf บ้าๆๆๆๆๆๆเขียนมาได้ไงงงงงงงงงembarrassed embarrassed embarrassed embarrassed งง ร็อคคคคคคเว้อยยยยยยยยยยยยย

#16 By เคนบุน (103.7.57.18|125.25.84.52) on 2012-08-16 22:00

ฮ่าๆๆๆๆ
จริงๆนะ คำว่า เฮี่ย หรือ เหี้ย ภาษาเหนือ ไม่ได้เป็นคำด่าเลย
เคยปล่อยไก่ไปตัวใหญ่ๆ
confused smile Hot!

#15 By Nami on 2011-12-30 16:51

มาตอนนี้นะเพิ่งขึ้นได้อย่างว่า แถวบ้านเมื่อก่อนจะมีอาหารที่(เขาว่ากันว่า)อร่อยมาก แต่ยะไม่เคยกล้าลอง มันชื่อว่า

แกงแลน

เข้าใจว่าแลนนี่เป็ฯญาติกันกับเหี้ย แต่ไม่ร๔จริงเท็จประการใด เพราะจะว่าไป ยังไม่เคยเห็นแลนตอนเป็นๆนอกหม้อแกงเลยอ่ะ

มีใครรู้บ้าง ช่วยไขความกระจ่างหน่อยค่ะ big smile

#14 By ใครถามยะ on 2011-09-28 19:54

555

แถวโรงงานนี่ก็อุดมสมบูรณ์ดี มี...วิ่งหลายตัว เหมือนกันครับ

#13 By aaax on 2011-09-28 12:48

อ่านที่พี่ยะ ว่า ก็เพิ่งนึกได้
นั่นสินะ...ทำไมตอนอยู่บ้านที่เหนือ เราไม่รู้สึกว่ามันหยาบคายเลยนะ เฮี่ยจ้าดลาด...นี่ ใช้บ่อยมาก ซุ่มซ่ามไงคับ แถมยังรู้สึกว่า เวลาด่าว่า จ้าดง่าว มันเจ็บกว่าหลายเท่า cry
ปอลิง.ที่บ้านไม่นิยมให้พูดคำหยาบคับ แม่เค้าติงไว้ว่า เดี๋ยวมันจะติดปาก double wink
คำเมืองนี่ได้อารมณ์ดีจริง big smile

#11 By 40reborn on 2011-09-21 22:27

@คุณ SimpsKwan

เออจริงด้วยเนอะ ยะไม่ทันคิดถึงตอนเต่าอึอ่ะ ไม่แปลกใจจริงๆด้วย ทำไมแค่สัปดาห์เดียวก็ตายซะละ นึกว่า เหี้ยมันจะอึดกว่านั้นซะอีก (หมายถึงในแง่ของการอดอาหารน่ะค่ะ) ถ้าต้องมารับอึเต่าด้วยนี่ก็... คงทนตัวเองไม่ไหวเหมือนกันน่ะ

@น้องกัน

หมอฝรั่งนี่ก็เลี้ยงไข้ด้วยเหรอเนี่ย sad smile แย่แฮะ... แต่เวลาป่วยนี่ กลับบ้านมาอยู่ใกล้ๆญาติดีกว่าเนอะ

#10 By ใครถามยะ on 2011-09-21 13:59

ไม่ใช่นิทานเต่ากับกระต่ายนะ พศ นี้ นิทานเต่ากับเหี้ย สะใจกว่า 55

#9 By Bluemood Manga and CG on 2011-09-21 11:27

เข้ามาเดือนกว่าๆแล้วค่ะ

หมอที่ลาสเวกัสนี่ดูเหมือนจะไม่ใส่ใจคนไข้เลยล่ะค่ะ เลี้ยงไข้อีกตะหากangry smile

เลยลงความเห็นกะญาติว่าถ้าเค้าจะปล่อยไว้เฉยๆให้เปลืองค่าห้องอย่างงี้สู้กลับไปรักษากับคุณหมอประจำที่ไทยดีกว่า

#8 By Kanya on 2011-09-21 01:37

แบบนี้คือ ตายคาตูดสินะ sad smile sad smile

สงสารเหี้ยตัวนั้นจัง โดยเฉพาะตอนที่เต่าอึออกมา แล้วต้องมาทนรับอึ sad smile ไม่แปลกใจที่อดตาย sad smile sad smile

#7 By SimpsKwan on 2011-09-20 22:26

ฮ่าๆๆๆ

#6 By por_kk on 2011-09-20 21:58

ไปนั่งตรงศาลาเก๋งจีนแน่ะคุณเพรียว แล้วจะไม่อยากปั่นเรือเป็ดเล่นเลยล่ะ มันเยอะเกิน เป็นฝูง !!

#5 By ใครถามยะ on 2011-09-20 21:48

เรื่องคำไม่สุภาพ เราคิดเหมือนกันค่ะ
เพราะลูกๆโตแล้ว จะห้ามเลยคงไม่ได้
แต่อย่าพูดให้ได้ยินเป็นพอ(ตอนแรกๆนะ
ตอนนี้กระจายเต็มบ้านเลย ฮ่าๆๆๆ)
ป.ล.เพิ่งรู้จริงๆนะเนี่ยว่าสวนลุมมีเยอะ
confused smile

#4 By พังเพรียว on 2011-09-20 21:44

เรื่องนี้มันเหี้ยชัดๆsad smile

#3 By 2521luck on 2011-09-20 20:06

เฮี่ย เยอะมาก sad smile
ได้ความรู้เรื่องภาษาพื้นบ้านดีค่ะopen-mounthed smile

#1 By Kanya on 2011-09-20 18:01