ใครถามยะ

 สายๆ ไปซื้อน้ำปั่นจากรถเข็นเจ้าประจำที่หน้าเซนต์โยฯ วันนี้กินน้ำกะทกรกปั่น (บ้างเรียกเสาวรส) แล้วก็กลับเข้าออฟฟิศมานั่งดูดอย่างสบายใจ

ดูดไปเรื่อยๆ ไปเร็วไม่ได้ เพราะทั้งเย็น ทั้งเปรี้ยว ต้องให้น้ำแข็งมันละลายออกมาปนกับน้ำกะทกรกก่อน เรื่อยเฉื่อย เคี้ยวกุบกับบ้าง ตามประสา เพราะกะทกรกเป็นพืชมีเมล็ดที่กินเมล็ดได้ กินไปก็นึกถึงบ้านที่ปายสมัยเมื่อก่อนโน้น หลังบ้าน มีค้างปลูกถั่วเก่าๆของเจ้าของบ้าน ลุงเอาต้นกะทกรกมาจากบ้านมิสซิสซาร่า แม่ชีแก่ๆที่โบถส์ ปลูกแป๊บเดียว ลูกระโยงระย้า มองๆดู เหมือนโคมไฟห้อยลงมา เขียวๆเหลืองๆสวยดี เราไม่เคยต้องซื้อกะทะรกกิน

วิธีกินก็สุดง่าย เก็บลูกเหลืองแก่ๆมา เอามาทิ้งไว้ก่อนซักสองวันให้เปลือกมันเหี่ยวๆ จากนั้นปาดหัวมันออก มันจะมีเยื่อบางๆเหี่ยวๆกั้นอยู่ ก็เจาะรู เหยาะน้ำตาล เอาหลอดใส่ ดูด กินกันเปรี้ยวๆแบบนั้นแหละ  ช่วงที่ออกมากๆ ก็เอามาทำน้ำกะทกรกขายหน้าบ้านบ้าง หรือเก็บเป็นตะกร้าๆเอาไปส่งรีสอร์ทแถวนั้นบ้าง  ตะกร้าละ 10 บาท 20 บาทว่ากันไป

แต่ตอนนี้ ต้องมาซื้อเค้ากินแก้วละ 20 บาทเนี่ย .... 

กินไปเรื่อยๆจนจะหมดแล้ว

พบว่า

ก้นแก้ว มีใบมีดมูลิเน็กส์หักๆแถมมาด้วย

นี่ถ้าเป็นหลอดใหญ่ๆอย่างชาไข่มุก ก็คงติดคอตายห่าไปแล้วล่ะ (ไม่ได้มานั่งพิมพ์อยู่ยังงี้หรอก)

จบมันดื้อๆยังงี้แหละ เฮ้อ...

edit @ 27 Jul 2011 13:58:35 by ใครถามยะ