ใครถามยะ

ยามที่ออฟฟิสยะคนนึงเป็นยามใฝ่เรียน แกชื่อลุงไส ถึงจะอายุฟาดเข้าไป 75 แล้วแล้ว แกก็ยังไม่หยุดเรียนรู้ แถมบางวัน เรายังได้ยินแกสั่งสอนพวกเด็กยกของในโกดังอีกนะว่า การเรียนรู้น่ะ ไม่มีคำว่าแก่เกินเรียนหรอก  แน๊....  ปราชญ์จริงๆยามชั้น 

ลุงไสแกค่อนข้างวัยรุ่น แต่งตัวก็วัยรุ่นมาดแมนคล้ายๆสามียะเลย และด้วยความที่เราจ้างของเราเอง ไม่ได้จ้างผ่านทางบริษัทอย่างที่ออฟฟิสใหญ่ที่สีลมเค้าทำกัน ลุงไสจึงไม่จำเป็นต้องใส่เครื่องแบบ

“ลุงแกแต่งตัวคล้ายๆมึงเลยว่ะเต๊ก ร้อนจะตายโหงยังผูกหูกระต่ายอยู่ได้”

“อ๋อ... กูบอกเค้าเองแหละว่าเสื้อตัวนั้น ต้องใส่คู่หูกระต่ายนะ ถึงจะหล่อน่ะ”

“หือ? ...”

“กูยกให้เค้าไปเมื่ออาทิตย์ก่อนไงมึง แล้วก็สอนวิธีใส่ ดีใจที่เค้าชอบนะ”

อ๊อ.... มิน่า กำลังจะถามอยู่ว่า เมิงไปสนิทกันตอนไหน เห็นเวลาเต๊กมา แกโบกรถเอาตัวเข้าแลกซะขนาดนั้น ลุงแกจะทำทุกวิถีทางให้อีเต๊กมันเลี้ยวรถเข้าออฟฟิสได้แบบราบรื่น ถึงขนาดโดดเข้าขวางเทรลเลอร์ที่วิ่งมาโครมๆ ยกมือขึ้นทิ่มก้นเทวดา เป่านกหวีดปี๊ดดดด ... ก็เคยมาแล้ว

นอกจากจะแต่งตัวซิ่งแล้ว ลุงแกยังดูหนังฟังเพลงซิ่งด้วยนะ แถมแกยังมีเมียเป็นสก๊อยอายุ 23 หัวแดงเถือกตัดกับสีผิวซะอีก เห็นควบแมงกะไซค์ซ้อนท้ายกันไปๆมาๆ ตอนแรกกะนึกว่าหลานสาว ที่ไหนได้ ... เมีย ... (75 กับ 23 อืม... ใช่ย่อยนะนี่)

บางวันลุงแกเช่าหนังมาดูที่ป้อม (ไอ้เราก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ เข้าใจว่ามันว่าง ก็ดูจอนึงเป็น cctv อีกจอเป็นหนัง ถ้าไม่เวียนหัวก็ดูไปเถอะ) พอดูเสร็จ แกก็มักจะมาถามว่า อันนี้แปลว่าอะไร อันนั้นแปลว่าอะไร เราก็อธิบายไปตามเรื่อง เพราะบางเรื่องเราก็โหลดมาดูแล้ว พอเดาได้ว่าลุงแกหมายถึงฉากไหน

ลุงไส       “คุณยะ คุณยะ กำว่า ฮู ยู อา นิมันต่างกับกำว่า ฮู อา ยู อย่างใด” (ลุงแกเป็นคนเหนือน่ะ)

ซอรียะห์  “หือ?  อืม... ฮู อา ยู คงประมาณว่า คุณเป็นใคร แต่ ฮู ยู อา นี่ก็น่าจะแบบ หยาบคายหน่อย เช่น มึงเป็นใคร มั้ง” 

ลุงไส       “แล่....   อั้น ถ้าเฮาไค่ถามมันแฮงๆนี่เฮากะต้องถามมันว่า ฮู ยู อา บ่ะ

ซอรียะห์   “เอ่อ... ไม่ต้องมีบ่ะก็ได้ลุง แต่เติมคำนี้ไปดีกว่า ฮู ดะ เฮว ยู อา

ลุงไส        “แล่....  แล้วถ้าเฮาไค่บอกว่า ยะหยังอยู่ ย้างบะเด่วนี้ล่ะ”

ซอรียะห์   “ก็...  ฟรีส ! ตะโกนดังๆนะลุง แล้วก็ สต๊อบ ว้อท ชู ดู อิ้ง”

ลุงไส        “แล่....  ”      (หมายเหตุ แล่ = งั้นเหรอ)

และเมื่อเช้านี้ 12 พรึจิ ปี 53....

ผจก. ฝ่ายอาคารสถานที่โทรหายะแต่ไก่โห่ (7 โมงอ่ะ) บอกให้รีบมาที่ออฟฟิสด่วน เกิดเรื่องแล้ว ยะก็ตกใจ แหกขี้หูขี้ตาบึ่งรถมาถึงออฟฟิสตอน 7 โมงครึ่ง เห็นลุงไสไม่มาโบกรถให้เหมือนทุกทีก็ชักเป็นห่วง พอลงจากรถก็เดินตัดลานจะเข้าออฟฟิสอย่างทุกที ก็ให้ได้ยินเสียงโวยวาย

“ฮูววววว ดะ เฮววว ยู อา....   หือ?”

“We are Auditors , Whoaaa go awayyyy Ahhhh!!”    

ยะจะเป็นลม….  

ลุงไสลากเสียงยาวๆยานๆ เพื่อแสดงให้เห็นถึงความจริงจังในการห้าม พร้อมทั้งกางแขน กางขาเหมือนลิงกังตอนจะจับเหยื่อ พูดไม่พูดเปล่า แกกระโดดเข้าล้อมหน้าล้อมหลังเหล่าฝรั่งชะตาขาดเป็นเชิงต้อนเพื่อไม่ให้เคลื่อนหนีไปไหน

“ถามบ่อปาก บักห่าหมู่นี้นี่   ฮู ดะ เฮววว ยู อารรรร์...  คิงได้ยินฮาก่อ...”    และยังกางแขนกางขา แยกเขี้ยวขู่ กระโดดล้อมหน้าล้อมหลังต่อไป

“โห...  ฟรีสสสส   ฟรีส ฟรีส บ่าเดี่ยวนี้ จะไปไหนกัน  แฮ่...  กรรรรส์ (ไม่ใช่แระ)”  พร้อมกับเป่านกหวัดไล่เทวดาไปด้วย  ปรี๊ดดดดด...

ยะเห็นแล้วล่ะว่าเกิดอะไรขึ้น ผจก.ฝ่ายอาคารพอเห็นยะ ก็บ่อน้ำตาแตก บอกให้ยะไล่ลุงไสไปไกลๆ เพราะตอนนี้ ท่าทางแกเหมือนลิงติดเชื้อใน 28 Days later เข้าไปทุกทีๆ 

“ลุงๆ พอแล้ว พอแล้ว...  ยะรู้จักพวกมัน พอแล้วลุง”

“โห... คุณยะ ลุงถามมันว่ามันเป็นไผ ถามมันก็บ่ปาก ลุงกะเลยบ่หื้อมันไปไหน”

“เออๆ...  ไม่เป็นไรแล้วลุง”

“มันจะลักเข้าห้องคุณยะ ลุงสกัดมันไว้ตรงนี้ แล้วมันก็....”

“พอแล้วววววว ...  พอเทอะ.... ”    (T^T)

ตั้งกะทำงานมา 9 ปี ไม่เคยมีวันไหนที่ยะห่อเหี่ยวได้เท่าวันนี้

ความผิดพวกมึงเลยนะ ฮือ... (T^T)  ....  ไหนมึงบอกจะมาอีกทีวันจันทร์ไง แล้วเจือกโผล่มาทำไมวันศุกร์ แถมแหกขี้ตามาหาพระแสงอะไรกันแต่โมง ... เลยโดนยามไล่เลย

ไม่ใช่ความผิดกรู...  ไม่ช่ายความผิดกรูววววว์ 

(T^T)

บทส่งท้าย 

ได้ข่าวว่า ผจก.ฝ่ายอาคารสถานที่ทำเรื่องขอย้ายกลับสิงคโปร์อย่างด่วน ส่วนคณะออดิทที่มาก็เสียขวัญกันไปยกใหญ่ ขนโขยงกันกลับสำนักไป ส่งผลให้แผนกที่จะโดนมาสุ่มตรวจวันนี้ต้องเลื่อนไปเป็นวันจันทร์ตามกำหนดเดิม